روش 2: در این روش فرد یا شرکت طراح، برای طراحی از ابزارهای اماده که امکان استفاده از ماژول های از پیش طراحی شده توسط دیگران را می دهند، جهت طراحی استفاده می کند و در واقع طراح بجای نوشتن کد از کدهای آماده استفاده می کند، ابزار های شناخته شده در زیر آورده شده اند.
Umbraco, WordPress, Joomla, Drupal
مزایا:
* تولید بسیار سریع وب سایت
* عدم نیاز به تسلط بر کد نوسی شرکت یا فرد طراح سایت
* طراحی با کمترین هزینه
معایب:
* تولید کدهای زیاد اضافی و سرعت لود پایین و در نتیجه امتیازی منفی از سوی موتورهای جستجو: به دلیل اینکه ماژول نوشته شده که در اختیار عموم قرار می گیرد، باید تمامی حالت های ممکن برای آن ماژول را پشتیبانی کند تا توسط عموم قابل استفاده باشد (در طراحی دستی فقط برای حالتی که مورد نیاز هست کد تولید می شود)
* بروز نبودن تکنولوژی های استفاده شده: ابزاری های سایت ساز و ماژول های آنها توسط طراح های متخلفی در زمان های مختلفی طراحی می شوند،به دلیل اینکه سایت ساز ها پروژه هایی حجیم هستند و از سوی شرکت های غیر ارایه می شوند، بروز رسانی آن ها بسیار کند و همچنین ماژول های آن ها ممکن است، در زمانی قدیم طراحی و یا اینکه از یک زمان به بعد اصلا بروز رسانی نشوند، این موارد باعث عدم سازگاری سایت و ماژول های آن با تغییرات جدید مرورگرها و یا موتورهای جستجو می گردند که کاملا کیفیت سایت را تحت تأثیر قرار می دهد، به طوری که ممکن است باعت عدم لود شدن سایت گردد.
*محدودیت در استفاده از امکانات مورد نیاز مشتری: وقتی صحبت از سایت ساز می شود، بنابراین ما در چهارچوب تعریف شده برای آن سایت ساز که حتی طراح آن خود ما نبوده ایم قرار می گیریم و نمی توان فراتر از آن عمل کرد، برای روشن تر شدن مطلب، فرد اسکیت سواری(ابزارهای سایت ساز) با فردی که پیاده راه می رود(طراحی دستی) مقایسه نمایید، فرد اسکیت سوار فقط می تواند در قابلیت های تعریف شده برای اسکیت(جاده) راه برود، اما فرد پیاده محدودیتی برای راه رفتن ندارد،به همین طریق ممکن است درخواست مشتری توسط سایت ساز قابل انجام نباشد،این مورد معمولا در ترفندهای بهینه سازی بیشتر به چشم می خورد و همچنین در مورد زبان فارسی نیز بیشتر است.
* عدم قابلیت اطمینان (Reliability): با توجه محدودیت های اشاره شده در بالا،محتوای تولیدی با استفاده از سایت ساز قابل اطمینان نبوه و در برخی موارد جهت توسعه نیاز به طراحی مجدد و یا طراحی دستی می باشد.
* عدم پایداری (Stability): با توجه به اینکه ماژول های استفاده شده توسط طراح های مختلف طراحی می شوند و همچنین کارگذار از نحوه کدنویسی ماژول و مشکلات آن آگاه نیست، در حالت ها و زمان های محتلف نتایج غیر منتظره ای به همراه خواهد داشت و باعث عدم پایداری می گردد.
* مشکلات سازگاری با محتوای فارسی: با توجه به اینکه سایت سازهای شناخته شده برای زبان فارسی طراحی نشده اند، در نتیجه طراحان ایرانی سعی می کنند با ایجاد تغییرات، آن را برای زبان فارسی نیز سازگار نمایند، اما علاوه بر احتمال اشتباه بسیار بالا و بوجود آمدن اختلال در برخی عملکرد ها، باعث تأخیر در دریافت آپدیت های سایت ساز اصلی می شود، چراکه باید منتظر آپدیت فارسی نیز شد.
روش 3: در این روش فرد یا شرکت طراح اقدام به طراحی یک کنترل پنل مدیریتی واحد برای تمامی وب سایت ها و همچنین رابط گرافیکی مجزا برا هریک از وب سایت ها می کند.
مزایا:
* کنترل پنل مدیریتی کامل و رو به رشد همراه با بروزرسانی خودکار برای همه وب سایت ها
* عدم هدر رفتن زمان بیهوده بابت طراحی کنترل پنل مدیریتی مجزا و همچنین بروز رسانی و پشتیبانی آن ها و در نتیجه هزینه کمتر برای طراحی و پشتیبانی
* وجود ارتباط مستمر مابین مشتری و شرکت طراح از طریق کنترل پنل مدیریتی واحد
* رفع خودکار باگ ها و اضافه شدن تکنولوژ های جدید به صورت خودکار به همه وب سایت ها
* دریافت خدمات پشتیبانی کامل با هزینه و زمان کمتر
* تولید حداقل کد و در نتیجه سرعت لود بالا و بهینه بودن از نظر موتورهای جستجو
* عدم محدودیت در اضافه کردن امکانات جدید :بدین صورت که هر زمان می توان ماژول را برای وب سایتی خاص و یا همه وب سایت ها تغییر و یا از تکنولوژی جدیدی برای طراحی آن استفاده کرد و یا از ترفندهای خاصی برای رسیدن به هدفی خاص استفاده کرد.
معایب:
* نیازمند دانش فنی بسیار جامع
نتیجه: با توجه به موارد بالا این نتیجه بدست می آید که بهترین روش، طراحی با روش 3 توسط برنامه نویسان حرفه ای می باشد،یک مثال واضح برای درک بهتر این روش ها مقایسه کیفیت طراحی خودروهای دستی و خودروهایی است که با ربات ها ساخته می شوند.
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان