شعر های که به آنها افتخار میکنم .

سلامی گرم خدمت همه دوست داران شعر و هنر ایرانی .

این تاپیک تعلق داره به همه کسانی که شعر و هنر ایرانی رو دوست دارن .

هدف از این تاپیک قرار دادن بهترین شعرهای هست که مایه مباهات هر ایرانی در هرکجای دنیاس .

قرار دادن شعرها در این تاپیک برای همه آزاده اما شعر نو و ترانه و ... رو در این تاپیک قرار ندید .

ممنون از همه دوستان

اما بی مقدمه میرم سراغ اولین شعر .

از در درآمدی و من از خود به درشدم --- گفتی کز این جهان به جهان دگر شدم

گوشم به راه تا که خبر میدهد ز دوست --- صاحب خبر بیامد و من بیخبر شدم

چون شبنم اوفتاده بدم پیش آفتاب --- مهرم به جان رسید و به عیوق برشدم

گفتم ببینمش مگرم درد اشتیاق --- ساکن شود بدیدم و مشتاقتر شدم

دستم نداد قوت رفتن به پیش یار --- چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم

تا رفتنش ببینم و گفتنش بشنوم --- از پای تا به سر همه سمع و بصر شدم

من چشم از او چگونه توانم نگاه داشت --- کاول نظر به دیدن او دیده ور شدم

بیزارم از وفای تو یک روز و یک زمان --- مجموع اگر نشستم و خرسند اگر شدم

او را خود التفات نبودش به صید من --- من خویشتن اسیر کمند نظر شدم

گویند روی سرخ تو سعدی چه زرد کرد

اکسیر عشق بر مسم افتاد و زر شدم

استاد سخن سعدی

ویرایش شده توسط big VULTURE ۲۲ فروردین ۱۳۹۵ - ۰۹:۱۳ بعد از ظهر.